از کتاب «پرسه‌زن»ِ والتر بنیامین درباره‌ی اشعارِ شارل بودلر

خیابان پرسه زن را …

به‌سلامتی

شعر ششم

گوش سپردم به هیاهوی شهر

محبوسِ این زندانِ بی افق…

در انزوای کتاب‌ها گام برمی‌دارم:

یخ می‌زند قلبم با این خاطراتِ …

در انبار، آنجا که کودک انگشت بر دیوار می کِشَد

ذراتِ گَردی …

خواهم چشید

سایه ای را که با اشک

از پلک های تو باریده است…

آیا رفتاری غریب از ما سر زده است؟

شرح بده اگر می‌توانی ای …

همان‌طور که سیگارِ دیگری روشن می‌کردم

تو نشسته بر لبه‌ی تخت

جوراب‌هایت را …

نه عشق نمرده است در این دل و چشم و دهان

که به …

رمان اینگونه به پایان می رسد

همان‌طور که باید،

پرسوناژ در آخرین فصل …

برای نوشتنِ یک شعرِ دادائیستی

روزنامه ای بردارید و چند پرنده *

از …

زن گفت: اگر می‌آیی که بمانی، هیچ نگو

باران و بادِ روی کاشی‌ها …

شعر چیز بی اهمیتی ست

کمی بیش از توفانی در کارائیب

کمی بیش …

هق‌هقِ درازِِ ویلون‌های پاییز

با نوایی بلند و نه دل‌انگیز,

قلبم را جریحه …

ملوانان برای تفریح، اغلب مرغان دریایی را می‌گیرند

این پرندگانِ غول‌پیکرِ دریاها …

هیچکس دوباره وَرزِمان نخواهد داد

از خاک و از گِل

هیچکس گرد و غبارمان …

این عشقِ لجام‌گسیخته که دشت‌ها را می پیماید

این خنجر خونینِ فرو شده به …