در این جهان
که زندگی
تکه‌تکه
می‌شود
و
از ما
می‌گریزد
شاعر
راز را …

به چشم‌اندازِِ پلشت، برازنده است پرچم
و نعره‌هایمان صدای طبل‌ها را خفه می‌کند.
در …

امید را بسته‌ام
به ریشه‌های زندگی

رو به ظلمات
وضوح را برافراشته‌ام
مشعل‌ها …

کافی‌ست که از در درآیی
با گیسوان بسته‌ات تا
قلبم را به لرزه در …

اکنون سیاهی‌ست
کلمات، دیروز بود
در پیشانی ِ باران
در قهقهه‌ی کودکانِ‌ دبستانی
که …

خورشید، مسرور و سرفراز

با رَمه‌های شاداب

بازمی‌آموزد گِردی جهان را

و …

بازش یافته‌اند

چه‌چیز را؟- جاودانگی

دریایی‌ست

معبرِ خورشید

جانِ دیده‌بان

زمزمه می‌کنیم …

این واژه ها را در دستانت بگیر و حس کن پاهای چابکشان را…

وقتی که آخرین بار در دره‌ی مقدس

خواهرانِ نُه‌گانه* به فرمانِ آپولون

ایلیاد …

زمین مثلِ یک پرتقال، آبی‌ست

هیچ خطایی در کار نیست

کلمات دروغ نمی …

سربازان مزرعه و کاخ را آتش زدند

قلعه را ویران کردند و بقایای …

به زدیگ (اندکی پس از سوم نوامبر ۱۹۱۱)

زدیگ عزیزم

من تو را …

به شما نامه می‌نویسم آقای رئیس جمهور

نامه‌ای که شاید آن را بخوانید، …

آن‌چه می‌خواهم واقعیتِ تصاویری‌ست که در قلبِ من است

تنها همین واقعیت و …

گردن افراشته در عمقِ تصویر

نیمرخ چپِ او به سوی من

با چانه‌ای …

جامه ای از حریر ارغوانی بر تن داشت

بالاپوشی با گلدوزی‌های طلایی

و …