بایگانی نوشته‌های کلارا خانس

چرا آن تصویر
چنین به دنبالم دوید؟
میان گودال‌های گل و لای
تنه‌های خشک …

و صدا
بدل شد به رگباری از باد
و به جنگل درختان قان گریخت…

ای کاغذ
به یاد آر این حکایت را،
حکایتی که نگاهبان آنی
در خلوص …

خفته بودم و او
درگشود به رویاهای من.
به تاراج برد رویایی را که …

و ماه
کَفَنی بود در مرداب.
و بیدها، به حزن
برف نخستین را به …

قصه‌ی مینا و پلنگ. حکایت دختری‌است به نام مینا که دلداده‌ی پلنگ می‌شود و …

چون گوسفندی گم‌شده در شب
در انبوه برگ‌ها پناه جستم…

روز، با پیراهن …

پرکشيدن بر چشم‌انداز سوزان و
بر قله‌های پربرف
تا سرسبزی‌ها:
این‌جا برمن است و …

خاموش‌اند درختان
خاموش است خاک
تنها سنگینی این برف محض
از هستی خبری …

اينك بهار استامبول!
با نام ِ حقيقى ِ شاعر
از كف‏اش گل به بار …

پس آن‏گاه عشق در شعر باز مى‌‏گسترد
پس از سپيد ِ سكوت
ناب و …

رُزهاى دمشق
كه در ظلمات
دايه‏گان ِ پرتو ِ نوراَند و
آينه‏‌داران ِ هاله‏‌اند …

در مرزهاى هوا
هياهويى سرخ اخطار مى‏‌شود
بادها آغوش ِ مرا مى‏‌انبارند
و به …

درخت ِ مجروح
به عطر خويشم درمى‌‏پيچد.
اى هذيان ِ دلپذير كه ستاره‏‌گان را …

ستاره با خون‌‏اش
آلاله‏‌يى را شكل مى‏‌دهد
كه پرتوهاى آفتاب را خلاصه مى‏‌كند
تا …

بارانى از شكوفه‏‌هاى گيلاسْ‏‌بنان
مى‏‌چيند در هوا
اين ميغ ِ درخشان را
تا به …