بایگانی نوشته‌های کلارا خانس

گرگ‌ها که زوزه می‌کشند
و شکارچی‌ها که می‌گذرند
هنوز میان درختان سرگردانم
و نمی‌دانم، …

تنها سایه‌ی این عشق را می بینم
تجلیِ بالی را که راه خود را …

وقتی که سگ‌ها
پارس می‌کنند،
از میان دریاچه‌های گل‌آلود
مناجاتی از خزه می‌گذرد.
پنهان …

آه، حیوانِ وحشیِ من
روزی که به صورتم پرت کردی
روبانی را که به …

آه، حیوانِ وحشیِ من
بگو که منم آن خوابگردی
که از پژواک تا پژواکِ …

امروز ردپای‌ات را دیدم
تمامِ آن گل‌های رزماری ، همه‌ی آن بفشه‌ها
و تمامِ …

درختی هم‌رنگ چشم‌هایم
شاخ و برگش را تا من گسترد
تا بر دقایق شکوه …

برگ‌های هراس می‌پژمرد
و آرام آرام
بر دلواپسی‌هایم باران می‌بارد
برگ‌ها با باران می‌نشینند…

غرش نقره‌ای طنین می‌اندازد
و شب را از هم می‌درد
در کمین نشسته، عشق‌‌ات،…

از ماسه و آب
تن‌اش را شکل دادم
در تن خویش.
از ماسه و …

دستی در لمس سطح آب
نام مرا زدود
از خاطره‌ام.
رویایی مرا پوشاند
که …

خورشید
با گیسوان شیر
خود را در مرداب می‌نگریست.
خود را در آب‌ها می‌بلعید.…

و نظر دوختم به آب،
ظرافتش را دیدم
و نگاهش را در چشمانم
رود…

آه، سرگیجه‌ی هذیان!
جاذبه مجذوبم نمی‌کند
به تناوب خاکم و آتش
هوا و آب…

چوپانِ بره به دوش
به سوی مرگ‌اش نبر!
بستری از برگ‌ها فراهم کن‌اش
بگذار …

و از دل سرسبزی‌ها
ندا در آمد:
میان جان و حواس
مغاکی می‌گسترد.
تنها …