فدریکو گارسیا لورکا | ترانه‌های شرقی

(آيا لوسى ِ من پا در جويبار نهاده بود؟)

سه سپيدار گشن
يك ستاره.…

پهناب گوادل كوير
از زيتون‌زاران و نارنجستان‌ها مى‌گذرد.
رودبارهاى دوگانه‌ى غرناطه
از برف به …

اگر مُردم
در ِ مهتابى را باز بگذاريد.

كودك پرتقال مى‌خورد.
[از مهتابى خود …

براى كونجيتا گارسيالوركا

ماه به آهنگر خانه مى‌آيد
با پاچين ِ سنبل‌الطيب‌اش.
بچه در …

دلال گُل
سبدش را با خود به باغ برد
و با انبوه ِ عطرهايش…

دريا خنديد
در دور دست،
دندان‌هايش كف و
لب‌هايش آسمان.

– تو چه مى‌فروشى…

ترانه‌يى كه نخواهم سرود
من هرگز
خفته‌ست روى لبانم.
ترانه‌يى
كه نخواهم سرود من …

از بندرگاه «الويرا»
برآنم كه عبورت را ببينم
تا به نامت بشناسم
و به …

پهنه‌ى زيتون‌زار
همچون بادزنى
بسته مى‌شود و مى‌گشايد.
بر فراز زيتون‌زار
آسمانى فروريخته،
و …