باد میآد و من حالم خوش نیست
دارم از رو تپهها رانندگی میکنم و از سر کار به خونه بر میگردم
یه جاهایی از این جاده
درست وقتی از بین انبوه درختا رد میشی تاریکه
وقتی به چشماندازی میرسی که رو به اقیانوسه
این تاریکی پر از نقطههای روشن میشه
اینو نگفتم که حالا خیال کنی این جاده یه نماد یا چه میدونم یه تمثیله.
باید به ماری زنگ بزنم و ازش عذرخواهی کنم
که دیشب سرشام انقدر بیحوصله بودم
ولی آیا می تونم قول بدم دیگه همچین کاری نمیکنم؟
حالا هرچی، الان دلم میخواد درختا رو تماشا کنم
درختا انگار به بیداری جنسی رسیدن و من دلم میخواد بینشون پرسه بزنم.
خوب آخه بهاره، همه چیز ظریف و شکننده به نظر میآد.
آسمون به رنگ آبی نورسیدهس، این برگ تازه شکفته
پر از سبزینهٔ نوزاد و به رنگ معصومیته.
ترانههای تابستون گذشته باز به رادیو
و به پل روگذر بزرگراه برگشتن
فقط یکی از اینایی که رو در و دیوارای آمریکا شعار مینویسه
انگاری اهل متافیزیک و این حرفا بوده که با اسپری سیاه، روی دیوار، بزرگ نوشته:
خاطره عاشق زمان است.
اینو که می خوونی نمیتوونی از خودت نپرسی یعنی زمان هم عاشق خاطره هست؟
دیشب دوباره خواب ایکس رو دیدم.
این دختره مث یه لکه رو ملافهٔ ناخودآگاه من مونده.
سالها قبل چنان به من وارد شد
که با اینکه دائم دارم میسابم و میسابمش
هیچوقت نشد بتونم از خودم پاکش کنم،
حالا اما خوشحالم که نشد.
اون چیزی که فکر میکردم پایان ماجراست بعد شد میانهٔ داستان.
اون چیزی که فکر میکردم یه دیوار آجریه بعد شد یه تونل.
اون چیزی که فکر میکردم بی انصافیه
شد یکی از رنگای همین آسمون.
بیرون مرکز جوانان، بین مغازهٔ لیکورفروشی و
قرارگاه پلیس،
یه درخت ذغال اخته عقلش رو از دست داده وُ
خودش رو تو شکوفه غرق کرده
شده عین کف سفید آبجو
شده شبیه عروسی که دنباله لباس سفیدش به پای کسی پیچیده
شکوفههای سفیدش، گله گله رو زمین ریختن
خیلی بده که طبیعت اینطور اسراف میکنه
تمام هفته کارش همینه:
هی قشنگی بسازه
هی بپاشه روی زمین
اونوقت دوباره قشنگی بسازه.
ادامهی مطلب
خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry 
