خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

امشب، تگرگ بر برگ‌های خيزران می‌بارد خش‌خش، خش‌خش انگار که تنها نخوابيده‌ام.

آن‌چه جدايي خوانده‌می‌شود هيچ رنگی ندارد تاوقتی که چکه‌چکه بر دلهايمان بنشيند و دل‌ها در تنهايی زنگ بزنند.

همان‌دم که توده‌ابرها را باد جاروکرد… بامدادان گريه‌ي ناگهانی نخستين غاز وحشی که فراز کوه‌ها می‌پرد.

روستايی کوهستانی در پايان پاييز همانجا که می‌آموزی غم چه معنايي دارد در زوزه‌ی باد زمستانی

جست‌وخيز، فروريختن، فرياد و سکوت. گربه‌های عاشق .

هر قطره باران حکايتی برای گفتن دارد از اندوه مردم از مشقت‌هايی که زندگان از ميانشان می‌گذرند از بازگشت گنجشک‌ها

امروز عاشق اين سکوتم خودم را رها می‌کنم که بخوابم خود را می‌پيچم در لحافی از نوستالژی امروز عاشق اين ابرها هستم که در چشمانم مناديان وفادار باران‌اند. امروز عاشق اين رخوت نامحسوس‌ام که آرام آرام احساسم را کرخ می‌کند امروز عاشق آرامش کيفور زخم‌خورده‌ی چشمان …

از تنهايی‌های بزرگ و بی‌ژرفا از غم‌های عميق و بی‌اساس. از اندوه‌هايی که می‌فشرند گلوگاهش را. از روياهای متکثر در بی‌زمانی. از پرسش‌های ابدی بی‌جواب. از ريسمان‌هايی که بسته می‌شوند دورِ دست‌ها. از تلخ و شيرين تکراری نوستالژی. چنين ساخته شد اين زن در فرياد و …