شعرها

تو اویی

و تو منی

که با نور

درمان شده

تو آنی…

اتاقم سه پنجره دارد

عشق،‌ دریا و مرگ

خونِ زنده، سبزِ آرام و …

خشکی و آب است که این سطرها را می‌نویسد.
خاطره و فراموشی‌ست که این …

خداست انسان

وقتی رویا می بافد

و گدا

وقتی اندیشه می کند

و وقتی …

اگر بخواهی یکدیگر را دوست خواهیم داشت

با لب هایت در سکوت

و …

قصری که تو بودی را بیابان خواهم نامید

این صدا را شب، جسمیت‌ات …

شقایقِ‌نعمانی و تاج‌الملوک

در باغ روییده‌اند

همان‌جا که اندوه ‌می‌خوابد

بین ِ …

آسمانت همیشه
کمی آبی
صبحگاهانت اغلب
کمی بارانی
دُردرِخت شهرِ به غایت زیبا
گورستانِ …

چیزی در دل شب صدایم می‌کند.
نمی‌دانم که چیست…

در دل شب چیزی صدایم …

بخواب، خوان کارلوس،
بخواب،
که عشق در گهواره‌ات
تکان تکان می‌خورد.

بخواب.

از فرشتگان …

رنگ بخشیدم به حروفِ صدادار:

آ: سیاه ، اُِ: سفید، ای: قرمز، اُ: …

از هوای ملایم می‌آیم.

دیده‌ام ساعت سفید را
ساعتی که در آن
همه‌چیز حرکت …

خدایا وقتی که دشت سرد است
و در روستاهای درمانده,
در طبیعت بی‌گل,…

در پیاده‌روهای پردرخت
زندگی خواهم کرد.
برگ‌ها
نه رخصت رویا به من می‌دهند
نه …

بوسیده‌اند
چشمان من

عریانی موحش‌ات را.…

از چشم‌های تو
چشمی پاک‌تر نمی‌شناسم.
تو در آن‌ها هستی و همزمان هستند
چیزهایی …