جسدهاشون رو تلنبار کنین روی هم توی اوسترلیتز و واترلو.
با بیل بفرستینشون اون …

 عشق رفته و مرا تنها گذاشته و روزها شبیه هم‌اَند؛
باید بخورم، و می …

 دستت را به من بده

تا به جای پایم بگذارم
موش ها آن را …

اگر نبود
به خاطر آن صبح پاییزی
دم ملتهبِ
شهرِ گردن‌زده
سکوت فرو افتاده…

فرشتگان نه پرنده‌اند
نه انسان
بیهوده است نشان دادنِ
اندام بچگانه گوشت آلودی
با …

می‌میرم، اما
این تنها کاری‌ست که برای مرگ می‌کنم.
صدایش را می‌شنوم که اسبش …

وقتی همه موهاشون کوتاهه، شورشی می ذاره موهاش بلند شه.

وقتی همه موهاشون بلنده …

کدامین لب ها را لب های من بوسیده اند، و کجا، و چرا،

از …

خشم،

به سیاهی قلابی،

مرا فرا می گیرد.

هر روز،

هر نازی

می برد …

خواننده های مغرور

پشت روزنامه های بلند پنهان می شوند.

جوانان همه دست و …

تمام طول روز در باد و مِه،

موج ها روانه ساخته اند نوک های …

چون اضطراب هر کس از آن خود اوست،

ما بارها سهم خود را زندگی …

و همه اش همین؟

و دروازه ها دوباره هرگز باز نخواهند شد؟

و باد …

برای آدولف آیشمان 

باد می وزد آزاد بر فراز دشت هایمان،

دریای زنده …

اما بعد ما شروع کردیم به خواندن…

آوازهای احمقانه زیبایمان را.

وقتی تمام شد، …

لیلیت، دومین خویشاوندمان از میان زنان،

آفریده خدا از همان گِل

که آدم را …