بایگانی نوشته‌های اکتاویو پاز

در دست‌هاى خود مى‌گيرد نور
تل سفيد و بلوط سياه را
كوره راهى را …

باريده باران
زمان به چشمى غول‌آسا ماند
كه در آن
انديشه‌وار
درآمد و رفتيم.…

كيست آن كه به پيش مى‌راند
قلمى را كه بر كاغذ مى‌گذارم
در لحظه‌ى …

نورى هست كه ما
نه مى‌بينيمش نه لمسش مى‌كنيم.
در روشنى‌هاى پوچ خويش مى‌آرامد…

۱ –

آسمان سياه است
خاك
زرد
بانگ ِ خروس جامه‌ى شب را از …

دست‌هاى من پرده‌هاى هستى تو را از هم مى‌گشايد
در برهنه‌گى ِ بيشترى مى‌پوشاندت…