خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry 
خورشید، گل سرخ، و کودک
گل های روز زاده می شوند.
فرزندان هر روز
خورشیدها، گل ها، کودک ها نو می شوند.
فردا من دیگر نخواهم بود:
کسی دیگر به واقع خواهد بود.
من دیگر نخواهم بود،
فراسوی آنانی که خاطراتشان را آرزو می کنند.
گل روز بلندترین است
در پای خردترین ها.
گل آفتاب، نوری خیره کننده،
و گل لحظه، زمان.
در میان گل ها، تو رفتی.
در میان گل ها، من می مانم.
