شعرها

ترانه‌ی کوتاه، ترانه‌ی کوتاه،
بسیار، بسیار،
عین ستارگانِ آسمان
عین شن‌های ساحل
عین علف‌های …

ترازوی ماه
که به شمال اشاره می‌کند
(رنگی).…

ترانه‌ی من
بخوان،
پیش از آن‌که خوانده شوی!
موهبت و شور ببخش
به آن‌که …

بالای دریای کوبا
انبوه گل‌های اخرایی گریه می‌کنند.
بالای جزیره‌ی گمشده
هوای زرد می‌لرزد.…

بگشا خود را،
جُلجُلان روز.
ببند خود را،
جُلجُلانِ شب.…

شمع و چراغ و
فانوس و شب‌پره.

مجمع‌الکواکب نیزه‌ها.

پنجره‌های کوچک طلایی
می‌لرزند،
و …

سویل برجی‌ست
پر از کمانداران چیره‌دست.

برای زخم‌خوردن سویل و
برای مردن کوردوبا.

شهری …

ماه که برمی‌خیزد
ناقوس‌ها ناپدید می‌شوند
و ردپاهای نفوذناپذیر
پدیدار می‌گردند.

ماه که برمی‌خیرد…

ولی چون عشق
تیرها کورند.

بر فراز شب سبز
تیرها
رد سوسن‌های داغ به …

ظلمت دریا
که در آن سکنی می‌کنم،
ظلمت، مه،
دریا
و دلشوره‌ای در این …

بر درگاهت صدایت کردم‌‌. نبودی.
تیغ سفر شرحه شرحه‌ات کرد.
چه‌کسی برمی‌گردد وقتی تو …

زیباییِ زن
ویران می‌کند عشق‌ام را
چرا که با ویران کردن وهم
حقیقت را …

تابستان،
پشه‌ درمان می‌کند
تب یونجه‌ام را
با طب سوزنی.…

یار جوان من،
سرانجام صعود کرده‌ایم از این صخره‌ها
تا خیره شویم به دریای …

هیچ‌کس نمی‌شناسدم من شب را می‌گویم‌
هیچ‌کس نمی‌شناسدم من تن‌ام را می‌گویم
هیچ‌کس نمی‌شناسدم …

کسی نزدیک نمی‌شود.
اتاق مجروح است.
به گلی می‌ماند،
به دهانی
که به خاموشی‌اش …