خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

پنجره‌ای می‌کشم

که یک مرد کنار آن نشسته.

پرنده‌ای می‌کشم که بر فراز …

نامه ای که نوشته ای
هرگز نگرانم نمی کند
گفته ای بعد از این …

فقط  چیزی را باور کن
که چشم هایت می بیند
و گوشهایت می شنود…

بگو «مرگ» و همه‌ی اتاق يخ می‌زند ماشین‌ها از حرکت می‌مانند حتی چراغ‌ها مثل …

چه‌قدر دست به دست می‌گردد تنت تا به من می‌رسد و من آن‌ر‌ا به …

۱ بيدار شدم، خانه‌ی بود که در آن زاده شدم کف دريا بر صخره‏ها …

راس ساعت چهار صبح
در مزرعه‌ی برنج
علف‌های هرز ریشه‌کن می‌کنم.
چه هست این …

نور تنها نمود نور است…
شاید باد،
برمپد.

شهر باستانی
دیگر
زیر آب می‌آرمد.…

در تصورم نمی‌گنجید
که بخواندم پرنده‌ای و بگوید
پر می‌کشیم
با هم
از فراز …

هستند معابری‌ از تلخی
کز دهانِ من
به گونه‌های تو می‌رسند.

عریانی پستان‌هایت
در …

وقتی ما را تعقیب می کردند
من هم یکی از شما بودم
حالا اگر …

.

.

هرگز مرگ را نشناختم

تا آن‌زمان‌که دیدم آن بمبارانِ

اردوی پناهندگان را…

اجازه بده از دیگران دور شویم
حالا در خلوت در کنار هم هستیم
آیا …

با آدم ها
از صلح حرف زدن
و همان زمان به تو فکر کردن…

فكر مي كنم مي دانم  اينجا جنگلِ چه كسي ست
اگر چه خانه اش …

او را از زمانی می‌شناختم که هنوز محمود درویش زنده بود. هر دو دل‌هامان …