این است رود حقیقی، ای عشقِ ناب. تو در هیچای و من در حیات. تنها زمان است که میدود در میانمان.
آن دو ساحل، یکی هستند. یکیشان اما، خود را فقط در دیگری میبیند، حالا که رود بس عریض است.
اما تنگتر میکند خود را، رود. و منات خواهم دید، ای عشق ناب، و خواهم گذشت از آن و با تو خواهم بود برای ابد.

با تو خواهم بود برای ابد
اثری از : خوان رامون خیمه نز محسن عمادی
خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry 

