اینجا افتاده‌ام: <br>دیوان در ستایش شهریار امگیون | <br>گونار اکلوف

اینجا افتاده‌ام:
دیوان در ستایش شهریار امگیون |
گونار اکلوف

مهشید شریفیان بازگشت به خانه, شعرها


اثری از :

اینجا افتاده‌ام
در ملالی از گِل
نام‌های آنان را به خط کُردی
با نجاست خود نوشته‌ام
که می‌داند چه خواهد شد تا بتواند آن را بفهمد؟
ما اما کوه‌ها را داریم
در کوه‌ها دست کسی به ما  نمی‌رسد
کوه‌های سرشار از
عطر کاسیا* را
اما من
نه خدا و نه شیطان را می‌ستایم
نه شیعه را و نه سنی را
نه بهشت و نه دوزخ را
من
از توام
تنها از تو
که مرا
در ظلمات شب‌ها
با روشنی چشمانم نواخته‌ای
بسان ماه
و در روز روشن چون خورشید
و همیشه چون خیر و شر
برای من
میان نور و نور
هیچ تفاوتی نیست
تو خود ناپیدا بودی
در آنچه که نورش می‌نامند
اما
نه در درون من

—

*kassia

درباره‌ی مهشید شریفیان

مهشید شریفیان بیورمن، زاده‌ی شهر بوشهر است و رشد یافته‌ی دو شهر بوشهر وشیراز. در ایران، در رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرده است و در سوئد در رشته‌ی علوم اطلاعات و کتابداری فارغ‌التحصیل شده است. اکنون در سوئد، در شهر استکهلم زندگی می‌کند و به کار کتابداری مشغول است. وی شاعر، داستان‌نویس و مترجم زبان‌های فارسی و سوئدی‌ست. از او آثاری در زمینه‌ی ادبیات کودک و نوجوان نیز به‌زودی منتشر خواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

تمام حقوق در اختیار بنیاد بامداد، سایت رسمی احمد شاملو، خانه‌ی شاعران جهان و مترجمان سایت است. هرگونه استفاده از شعرها و نوشته‌های این سایت برای هوش مصنوعی ممنوع و قابل پیگرد قانونی‌ست.