خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

از این ساده‌تر نمی‌شود
و هنوز پیچیده است.
از آنِ چه کسی هستی ای …

دختر عریان آفتاب می‌گیرد
شاخه‌ها به‌دشواری
تنش را می‌پوشانند.

به سوی آفتاب می‌گشاید تنش …

تنها چیزی که می‌دانیم
همان‌است که متحیرمان می‌کند:
این‌که همه چیز می‌گذرد
چنان‌که هرگز …

می‌خواست آتش را با آتش خاموش کند.
جان داد در جنگل‌های ویتنام،
بیهوده.…

تنهایی ناقوس.

زنگ‌اش از او خداحافظی می‌کند،
و در نهایت از برنزش،
آن خدنگ …

یک قطره‌ باران بر شاخه‌های تاک می‌لرزید.
تمام شب در آن رطوبت دلگیر بود…

چند کلمه می‌نویسم
و همان کلمات
حالا چیز دیگری می‌گویند
مقصود متفاوتی را می‌رسانند…

تو حرف می‌زنی: تا دم مرگ
تو حرف می‌زنی: برای ابدیت
و اگر درختی …

چه کسی درمی‌یابد
شجاعتِ تن‌ات را؟

چه کسی می‌خواند
تا آخر
ضرورت خضوع ابروانت …

دوست دارم اشتیاق را
صعود از نردبان صدا و رنگ را
ربودن عطر یخ‌زده …

دنیا خیلی کوچک،
دنیا فقط قد دو قصه است.
آن‌بالا تو نشسته‌ای
سخت نفس …

نیویورک ناخن‌های قهوه‌ای دارد
و دندان‌هایی از سنگ.
منهتن در آتش است.
اما در …

آن‌گاه که پرندگان از سر کلماتم پرکشیدند
و ستارگان خاموش شدند،
نمی‌دانم چطور خطابشان …

و ماه
کَفَنی بود در مرداب.
و بیدها، به حزن
برف نخستین را به …

نه از مرگ
که از زندگی‌ام بِرَهان
از چشمانم
در تطاولِ ماران
از زنگار …

زندگی‌هایی هست به عمر یک دم:
تولدشان.

و زندگی‌هایی به عمر دو دم:
تولدشان …