بر شاخسار بیدبنان | <br>سالواتوره کوازیمودو

بر شاخسار بیدبنان |
سالواتوره کوازیمودو


چگونه یارای آوازمان بود؟
با چکمه بیگانگان به روی قلبمان،
در میان اجساد رها شده در میادین
بر علف‌های یخ‌بسته،
با مویه‌های معصومانه کودکان،
با فریادهای سوزناک مادری
که به بدرقه
فرزند مصلوب بر تیرک تلگراف
پای می‌کشید.

در پی پیمانی،
بربط‌هامان
آویخته بر شاخسار بیدبنان،
در نسیم غم‌افزا آرام تاب می‌خورد.

درباره‌ی ماریا عباسیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.