تاریکی در کار بلعیدن خورشید-
کوکویی نام تخماش را فراموش میکند.
پرندهی مادر
به چست از سایه میجهد
بیهیچ میراثی از لانهاش.
دزدانه
انگار همان تخم سابق
دراز میکند پاهایش را
بر تخم اشتباهیاش.
وقتی پوسته را میشکنی
کیستی تو، کیستی تو
وقتی پوسته را میشکنی؟
خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry 


