گوش کن، ای نوح، با بازوهای نحيف ما سد تازهی بلندی ساختهايم برابر سيلابهای آينده. هروقت کشتیای غرق میشود نجارها کشتی ديگری میسازند. خاطرات آينده فقط اميد ما را زنده نگه داشتند از ميان قرون، مويههای غريق را همهجا شنيديم و اعجازمان اين بود که هميشه نجات يافتيم.

خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry 

