بازگشت | خورخه لوییس بورخس

پس از سال‌ها جلای وطن
به خانه‌ی کودکی‌ام، بازگشتم
محله‌ای که هنوز برایم غریب بود
درختان را به آرامی نوازش کردم
همان‌گونه که خفته‌ای را نوازش می‌کنی ،
از راه‌های قدیمی گذشتم
همان‌گونه که شعری فراموش شده را به یاد می‌آوری
و در گستره‌ی شب
هلال ماه نو را دیدم
که در دل تاریکی بالاترین برگ‌های نخل پناه گرفته بود
هم‌چون پرنده‌ای که در آشیانه‌اش.

چه انبوهی از آسمان میان دیوارهای حیاط خلوت جا می‌گیرد
چه غروب‌های حماسی‌ای به ژرفای خیابان هجوم می‌برد
و چه ماه نو شکننده‌ای مهربانی‌اش را در باغ می‌پاشد
پیش از آن‌که خانه مرا بازشناسد و دوباره با من یکی شود.

* این شعر از اولین کتاب چاپ شده ی بورخس ترجمه شده است. مجموعه شعری به نام بوینوس آیرس آتشین. این کتاب در سال ۱۹۲۳ به چاپ رسید. بورخس تا ۱۹۱۴ در آرژانتین زندگی کرد در خانه ی اجدادی مادری. در ۱۹۱۴ به همراه خانواده به ژنو رفت. پدرش به خاطر بیماری چشم باید عمل می شد. حانواده بورخس تا ۱۹۲۱ در اروپا ماند. یکی از دلایل ماندگارشان هم جنگ جهانی اول بود. گویا در زمان بازگشت به آرژانتین این شعر سروده شده است. به هر حال بورخس در زمان سرودن این شعر هنوز معروف نشده بود.