بایگانی نوشته‌های مودب میرعلایی

پس از سال‌ها جلای وطن
به خانه‌ی کودکی‌ام، بازگشتم
محله‌ای که هنوز برایم غریب …

 
پس از بیست سال رنج و ماجراجویی‌های شگرف اودیسه ،
پسر لائرتس، به ایتاکای …

این ها خانه های ما هستند
موسیقیِ زندانی در صفحه‌ها،

انبوهِ کتاب های نخوانده،
…

دم به دم، روزها مرا پیش می‌رانند، اما چشمانم، میراثِ نیاکانم، هنوز به دنبال …

به خانه آمد. چیزی نگفت.

پیدا بود که اتفاق بدی برایش افتاده است.

لباس‌ها …

واقعیت برای حاکمان تهدیدکننده است و من این اندیشه را دلگرم‌کننده می‌دانم. واقعیت سرکش …

زنی را دوست‌داشتن از مرگ گريختن
از هستی خاكی بيرون‌رفتن
در روح همديگر چون …

نمی‌دانم چرا وقتی که قفل را می‌گشایم،
تصویر قدیمی تاتاری بر اسب که در …

به لطف سایه‌ام
یاد گرفته‌ام فروتن باشم
او با بی‌تفاوتی مرا
بر نیمکت‌های فرسوده،…

وقتی هیچ کس ما را دوست ندارد
شروع می‌کنیم
مادرهایمان را دوست بداریم

وقتی …

من فکر می‌کنم، شعر نوعی مذهب برای بی‌خدایان است.
(از متن)

ناهار با …

همه‌ی دنیا را دیده‌ام
اما عاشق یک شهر هستم
و در این شهر عاشق …

پیشترها فقط چشم‌هایت را دوست داشتم
حالا چین و چروک‌های کنارشان را هم
مانند …

تو نباید فقط برای رسیدن به جایی

از خانه بیرون بزنی، بلکه از طریق …

1

درخت‌های زردالو هستند،درخت‌های زردالو هستند

2

سرخس‌ها هستند،تمشک‌ها،تمشک‌ها،

برُم* هست،و هیدروژن، …

گورستان، قطعۀ گورهای کوچک.
ما، سالخوردگان، در خفا می گذریم،
مثلِ پولدارها که از …