خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

نمی‌خواهم ای جان محزون
بازگردم به مکان‌هایی که اشک‌هایم از آن‌ها برگذشت،
تپیدن راز …

عشقی تو آیا؟
از آتش عبور کن!
با بال‌های دریا بگذر!
در زندگی بیدار …

بدان مایه زیبا که آتش،
می‌تپد در غروب خاموش،
طلایی و سوزان.

بدان مایه …

دیوار نامرئی
میان بازوها همه
میان تن‌ها همه
جزایر مضحک شر.

نه بوسه‌ایست بی …

خشمِ مرگ،
اجساد شکنجه‌‌دیده،
انقلاب،
بادبزن در دست،
ناتوانیِ توان‌مند،
جوعِ عطش،
تردید با …

بعضی تن‌ها شبیه گلهایند،
بعضی شبیه خنجر
بعضی شبیه نوارهای آب،
ولی همه، دیر …

چشم به راه خدایی بودم در روزهایم
تا به تصویر خویش حیات‌ام را بیافریند،…

من بودم.

ستون سوزان، ماه بهار.
دریای طلایی، چشمان بزرگ.

جستم آن‌چه را که …

یک رویا بود،
هوای آرام در عدم.
به گاه گشادن چشم‌ها
شاخه‌ها محو شدند.…

در ایالت نِوادا
خطوط راه‌آهن نام پرندگان دارند و
مزارع از برف‌اند و
ساعات …

دریا یک غفلت است،
یک ترانه، یک لب.
دریا یک عاشق است،
مومنانه‌جوابی‌ به …

وقتی سرم دیگر بر سینه‌ی تو نیست
نمی‌خواهم ابرو گره‌کرده
یا در اشک
به …

این قفس
به رستاخیز ققنوس اختصاص دارد.

(خاکسترشو ماه دسامبر میارن.)…

حوالیِ گورستان
محصول برنج درو می‌شود
بی‌ صدا.…

بالا در هوا
پروانه‌ای
بر اعماق یک دره می‌گذرد.…

ماریا

با تو تنها،
تنها
با تو.

تمام رنج
(زندگی‌ات همه)
مالِ من بود.…