خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

میزی که شاعران بر آن می‌نوشند از خاک رس ساخته شده‌است. تک‌شاخی به آن‌ها …

بس دور، به زمانی دور گم‌‌گشته‌ی استپ‌ها جنگجویان چنگیزخان در شکنجه‌ی عطش، به ناچار …

پنجره‌ی من است این، هم‌اینک آرام‌آرام از خواب برخاسته‌ام. خیال آن به سرم بود …

یک‌روز از سرکار به خانه برگشتی و من یک کلمه حرف زدم و تو …

با همه‌ی زیبایی‌ام تاوان دادم هیچ نمی‌دانم که تاوان چه‌ را؟ تاوان دادم با …

دریا تنها به من خانه‌ای بخشید که رو به ویرانی‌است و مادری که دیر …

دیشب جغدی در آبی پررنگ شمار نامعینی از آوازهای خوشتراش را به دل جهانی …

دیشب باران با من حرف زد آرام، می‌گفت چقدر شادم که فرو باریده‌ام از …

مرد عاشق زن بود و زن عاشق مرد. بوسه‌های مرد تمام گذشته و آینده‌ی …

فراموش‌کردن کسی مثل این‌است که یادت برود چراغ حیاط پشتی را خاموش کنی. چراغ …

در را که پیدا کردم برگهای تاک را دیدم که پچ پچه ای گرم …

اگرچه شاخه ها بسیارند، اما ریشه یکی‌ست. در همه روزهای دروغین جوانی‌ام شاخه‌ها و …

درخت،
درخت
خشک و سبز.
دخترک زیبا زیتون می چیند.
باد، دخترباز برجها دور …

چگونه می توانم روحم را در خودم نگه دارم تا روح تو را لمس …

نه، وقتی آن‌ها با هم حرف می‌زنند
روح‌ها فرقی با پرندگان ندارند
پرندگان …

دیرزمانی به او فکر می‌کردم که زیبا بود با زیبایی غریبه ای. آه امام …