خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

نیمه‌های شب است
و به روستا رسيده‌ام
کسی جرات می‌کند يارم را بيدار کند؟…

همگان را
راهزانان به تاراج برده‌اند
و من در نفس‌های يارم
به يغما رفته‌ام.…

بيا
و مرا در نور ماه ببوس، نازنين
چرا که زلف‌ام
در تاريکی
آشفته …

حالا که يارم
شکست‌خورده از جنگ بازآمده،
چاره‌ای ندارم
جز اين‌که بوسه‌ای که به …

دست‌ات را به من بده!
به ميدان می‌رويم و
عشق می‌ورزيم و
می‌ميریم،
اگر …

غروب بود. تماشا می‌کردی از پنجره‌ات ظلماتی را که خیابان را می‌پوشاند. کسی از …

برگرد،
حالا که گلوله‌های تفنگی ناشناس،
سوراخ سوراخت کرده
من زخم‌هايت را بخيه می‌زنم …

تکه تکه شده‌ام
و بايد که خرد و ريز وجودم را جمع کنم
اما …

عشاق فواحش شادند بشاش‌اند و چاق بازوهاي من اما، تاول زده‌اند از بغل‌کردن ابرها …

مژه‌هايت شرحه شرحه کرده دلم را،
بی‌رحم نباش!
آرام آرام
چشمانت را بگشا
همان‌‌گونه …

برتن يارم کفن سرخ می‌پوشند و
تن من
باران مشعل‌های مشتعل است.…

دامن سرخی بر آب ظاهر شد
انگار آب
روی آتش نشسته بود.…

در کتابی که حافظه‌ی من است… در صفحه‌ی نخست فصلی‌ که اولین بار تو …

بر ساحلی نشستم، کودکی پامچال کوچکی را که در ذهنم می‌شکفت، پیش‌گویی کرد. گفتم: …

پرندگان در درختان خیس آواز خواندند
و من به آن‌ها گوش فرا دادم
دیگر …

به آن‌که دوستش می‌داشتم، خندیدند تپه‌ی مثلثی‌شکلی کنار بیگ‌فورت. گفتند که در خارپشته‌های مزرعه‌ی …