خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

یک خانه
یک دنج
یک صندلی
یک چراغ
یک درختچه‌ی برگ نو
صدای دریا…

ما دو فرزند داریم

اغلب به دیدن فیلمهایی متفاوت می رویم 

دوستان از جدایی …

انگار تو را لمس کرده‌ام از دیشب و دریافته‌ام
مگر دستم از دستم بگریزد…

۱
سپیده‌دم، بیرونشان کشیدند
به محوطه‌ی سنگی
به سینه‌کش دیوار.
پنج مرد
دو نفر …

پیرتر از آن‌ام که سلاح بردارم و چون دیگران بجنگم.

لطف کردند نقش یک …

هراس ما
لباس شب نمی‌پوشد
چشم جغد ندارد
لت تابوت را کنار نمی‌زند
شمعی …

خانه‌ای فراز فصول سال
خانه‌ی کودکان، حیوانات و سیب‌ها
میدانی از فضای خالی
زیر …

چه هیاهوی محزونی می‌سازند
تن‌ها
به وقت عشقبازی،
به صدای باد می‌ماند که می‌جنبد…

خاک من؟
خاک منی تو!

مردم‌ام؟
مردم منی تو!

تبعید و مرگ
همان‌جاست
که …

۱
او با خود آغاز می‌شود
و به خود ختم می‌شود.
نه هاله‌ای از …

در هرکنده‌ی درخت
خدایی جا دادند.
اگر سنگی شکافت
به آنی خدایی آمد و…

تو چه زیبایی در زمستان!
کنار افق، دشت به پشت آرمید و
درختان، دیگر …

چه هستی تو، آ؟
تو، انسانی‌ترین و
پوچ‌ترینِ هجاها
آه، تو، آوای با شکوه!…

پاییز آمده‌است،
دلم را به سرپناهی بپوشان
با سایه‌ی درختی
یا چه بهتر سایه‌ی …

واقعه‌‌ای است از هستی من.
و از آن پس، شوق درونم
از من محکم‌تر …

می‌دانیم یک ضربدر یک می‌شود یک.
ولی از نتیجه‌ی ضرب یک تک‌شاخ و یک …