خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

دریا
مردن نیست
اما دَوَران ابدی تبدل‌هاست.…

و در نهایت
تنها زبان ماند و
آن دیوان عتیق خدا
که گذشت است.…

حقیقت ندارد!
من عوض نشده‌ام
در رویاهای من
تو
همیشه بیست ساله‌ای.…

بیدار شدم
بدون او.
هیچ تکان نمی‌خورد.
به یاد آر.

(چشمانم، ظریف‌تر از همیشه…

نمی‌توانی زیر خاک بمیری.
نمی‌توانی بی آب و هوا بمیری.
بی شیر و شکر،…

غروب
لطایفش را بر فرش می‌گستراند و
متوقف می‌کند
بی‌ثباتی‌اش را
پیش روی آینه.…

به دریا می‌روم من، ای دختر!
«اگه منو با خودت نبری
از یادت می‌برم، …

زنان
کتاب‌هایی هستند که بایدشان نوشت
پیش از مردن
پیش از بلعیده شدن
پیش …

یکی ‌گفت: نمی‌آیی
پس بگذار بروم.
دیگری گفت: از نیامده نمی‌شود رفت
به نرفته …

گفتی مرا شناختی
در رویای شماره‌ی هشت
سمت چپ
بین کابوس موج و حشره…

کشور به کشور
تبعید
یک رودخانه‌ی کور است.
در خیابان‌ها سرگردان‌اند‌
هنوز زبان تازه‌ …

خون به رود نخواهد ریخت
اگر رود مکانش را تغییر دهد
و پرندگان آبی،…

به من آموخت
تا به زبان تاریک پرنده‌ای انگلیسی
بگویم:
تیک یور هند!
به …

نه هیچ کلمه‌ای هرگز
و نه هیچ بحثی
نه از فروید و نه از …

در چندین کیلومتر فاصله
هیچ‌کس نمی‌تواند وفادار بماند.
نه درختی که می‌کاریم،
نه کتاب …

نامه‌ی مادر:
«و اگر همه بروند، دختر من،
چه‌کار خواهیم کرد،
ماهایی که می‌مانیم؟»…