خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

هر شب
به تقلا
میان خاک‌های خفقان،
خاک‌های سنگین
آن پرنده‌ی نور را
جستجو …

بر تخت خالی خدا
تمام فواحش باکره‌اند
برای آخرین بار.…

چنان که به ساحلی باکره
باد دوچندان می‌شود
و نی سبز نازکی
بر ماسه‌ها…

بدون او
اینجا
بدون او.
لهیب‌اش در زمزمه است.…

در آغوش تو
در آغوش من
میان ملافه‌های نرم
میان شب
لطیف
تنها
درنده…

پرتوان می‌آیم
با موسیقی،
با شیپورها و طبل‌هایم،
مارش می‌نوازم نه فقط برای فاتحان…

خوش و زیباست چون دریا
تاریک است صورت درونی سکوت من
بی‌کرانه‌است آن زن…

«موهایت در آمده است.»
در تنهایی‌ام آواز می‌خوانم
و نوازش‌شان می‌کنم.…

آفتاب پرندگان را گرم می‌کند و من
تو را به خاطر می‌آورم آفتابِ من…

به کجا گریخته‌ای که من نیستم و دستانم؟
از تو‌ام من
چون آب
آن‌جا …

دیگری‌ست
شاید دیگری‌ست
زنی که خود را بازمی‌یابد
گیسوانش را، لباس‌اش را، عاداتش را…

احساس من به تو سخت پیچیده ا‌ست.
از جنس گل‌های سرخی نیست که در …

بیچاره عشق من
به باورت آن‌گونه بود
نمی‌دانستی.
غنی‌تر بود از آن و
فقیرتر …

ای شب،

معمای منظومه‌ی شمسی را
تو می‌گشایی ،
پاسخ مستور آن نوساناتی تو…

* پیر می‌شویم، جمعه‌ها بیشتر از همیشه .
* چون آرام می‌بوسید، عشق‌هایش بیشتر …

شاعر تنم من و
شاعر جان،
لذت بهشت با من است و
رنج دوزخ،…