خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

سال به سال بی‌که آگاه‌باشم از آن سپری کرده‌ام آن‌روز را. هنگام که واپسين …

چتر سياهي پيچيده در ژرف‌ترين صبح در سرسرا انتظار مي‌كشد اشك‌ها بر شانه‌هايش خشك …

مرگ که می‌آيد شبيه خرس گرسنه‌ای‌است در پاييز مرگ که می‌آيد  همه‌ی سکه‌های پرزرق …

مجبور نيستی خوب باشی. مجبور نيستی روی زانوهايت صدمايل از ميان صحرا پشيمان راه …

بر سنگ سياه مثلی عربی می‌گويد که خدا مورچه‌ي سياه را می‌بيند که  تکان …

او اکسيری می‌خريد در شهری از روزگاران گذشته هنوز هم بايد به او انديشه …

«من هيچ‌کس‌ام، تو کی هستی؟  تو هم هيچ‌کس‌ای؟  پس يه جفت از ما هس، …

جاده پيچ می‌خورد. بعد آن‌جا ايستاديم. او را ديديم از ميان در باز. نشسته، …

هر روز می‌آيد و سر جايش در جهان می‌نشيند. «کار سخت» می‌گويد «زيستن شعره». …

سايه‌های مردم و اشيا بلندتر می‌شوند از پاييز تا زمستان بلندتر می‌شوند، بی‌توقف وقتی …

کجا همدگر را ديديم، کجا؟ دوستان نزديک مرگ، دوستان قديمي‌ام               ظهر در شهر، سايه‌ها …

آن‌گاه آن‌ها مردند بی‌حتی ريختن خون سبز پيش از آن‌که به زمين برگردند رنگ …

گاه کوه پنهان است از من در مستوره‌های ابر گاه من پنهانم از کوه …

آی، غم! نبايد  با تو چون سگ بی‌خانمانی رفتار کنم که به در عقبی …

اون دختره که آلما صداش می‌کنم که خيلی سفيده خوبه، مگه نه؟ اگه حرف …

شیر سیاه صبح          غروب‌ها آن را می‌نوشیم ظهرها آن را می‌نوشیم  شب‌ها آن را …