خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

من اون سنگی‌ام که از جاش دراومده ميون صخره‌ها
همون قلبه‌ی وسط تيرا،
اون …

خيال می‌کنم امتحان فارغ‌التحصيلی‌ام را می‌دهم:
دو بوزينه زنجيری بر پنجره‌ای می‌نشينند
بيرون پنجره …

آن مرد سياه‌پوش کيست،
که قدم‌زنان از ما دور می‌شود.
می‌گويند: ديرگاهی نقاش برآن …

  برای دان و جینی   به روح اعتقاد دارم؛ گرچه اعتقاد داشتن یا…

فکر کنم اوایل اردیبهشت بود زمان یاس و ذغال اخته زمان وعده ها و…

عصری يک کور، يک کر و يک لال مدتی با هم بر شاخه‌ای در …

از شعرهای من اگر گل را بچينی از چارفصل شعرم يک فصل می‌ميرد. عشق …

برف، نخستين برف زمستان، ابتدای اين صبح. گل اخری و چمن زير درختان پناه …

می‌آرامد ماه بر رود چنان قطره‌ی روغنی. کودکان به کناره‌‌ها می‌آیند تا زخم‌ها و …

یک‌روز، می‌خواستم دست از نوشتن بردارم و فقط نقاشی کردم می‌خواستم دست از نقاشی …

بعد از مدرسه دلم می‌خواست ساعت‌ها کف اتاق دراز بکشم با تلفنی که در …

پستانی‌ هستم بدون نوك برج دیدبانی بی‌فانوس و تلخی بلوط. درخت غانی برهنه از …

اولین‌بار كجا با هم خوابیدیم؟ به یاد داری؟ شاید در كوچه‌ی فیتزوری بود؟ یا …

هر صبح یادم می‌رود ماجرا از چه قرار است. می‌بینم دود با گامهای بلند…

نبودن تو چنان از من گذشته است که انگار نخ از میان سوزن،

به …

شام ساعت پنج سر میز می‌آید ستارهٔ شب ساعت شش به آسمان و دلدادهٔ…