خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

سرى داره پر از قصه عمه سو
دلى داره دلّادَلّ ِ غُصه عمه سو.…

نيگا كردم و اون بابايى رُ ديدم
كه «قانون» صداش مى‌كنن.
داشت از ته …

به تموم بازمونده‌هاى من بگين
تو عزام قرمز تن‌شون كنن،
چون هيچ معنايى وجود …

در نعره‌خيز توفان
عالم كر از هياهو،
دردى غريب با زن
مى‌گفت:
– زير …

اگه دلى از طلا مى‌داشتم
مث بعضيا كه ميشناسم
آبش مى‌كردم و با پولش…

باباى پيرم يه سفيد پوس بود
ننه‌ى پيرم يه سيا.
اگه روزى روزگارى نفرينش …

اون دور دوراى جونوب، تو ديكسى
(دل پاره پاره‌ى من)
به درخت ِ سر …

آه، جريان ستاره‌گان بر فراز خيابان‌هاى هارلم،
آه، شب، كه نفس كوچك نسيان است.…

فقط يه خيل ِ سيا رُ
مى‌رونن تو مزرعه
كه سينه‌ى خاكو بشكافن، بكّارن …

چون نيشم به خنده وازه
چون گلوم
پُر ِ آوازه،
فكرشم نمى‌كنى
چه رنجى …

سر يه رؤياى جور ديگه چى مياد؟
مث ِ كيشميش زير آفتاب
مى‌خشكه؟
يا …

رهروان ِ سپيده‌دمان و بامدادانيم
رهروان ِ خورشيدها و سحرگاهانيم.

نه از شب‌مان پروايى‌ست…

نه ساعتى بر ديوار است و
نه زمانى.

سايه‌يى نمى‌جنبد از سپيده‌دمان تا شامگاه…

سياهان
دلپذير و رامند
بردبار و فروتن و مهربانند،
الحذر از روزى كه شيوه …

يه‌هو از هم واكنم بازوهامو
يه جا تو آفتاب،
واسه چرخيدن و رقصيدن
تا …

آزادى
به شيكَرَكى مى‌مونه
رو شيرينى ِ بى‌دَنگ و فَنگى
كه مال ِ يه …