خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

مثل تاریکی که انگشتانش را
فرو می‌برد در گیسوانت
می‌خواهم این‌جا بنشینم و بنشینم…

مایع رسوبی مغز جهان
کز تاریکی‌اش ما را آفریدند
هم‌اینک در کناره‌ی آبراه.
بر …

چشم‌ها باز می‌شوند:
اتاق از نورهای تازه
آکنده است.
پرده را می‌کشم: بیرون برف …

مردی با وجنات تئاتر ملی
و دختری که می‌گذرد
می‌گذرد از کنارش،
چه گشاده …

پرنده نمی‌داند
چطور اوج بگیرد و آواز بخواند.
گل زعفران از درخشش بنفش آگاه …

نخست
از کودکی
یک تصویر و یک بو
که از پله‌های چوبی ایوان می‌آیند…

اگر دلت می‌خواهد
چیزی را بشنوی که می‌خواهی
خودت آن‌را بگو.
نه شعرِ من …

ساده‌ترین صدا
صدای یک لیوان
وقتی لیوان را پایین می‌گذاری
روی میز چوبی، صدای …

مطمئن نبود
می‌تواند از من بپرسد
آیا چمن‌ها را کوتاه کند؟
و من کسی …

خریدن و فروختن
فروختن و
خریدن زندگی‌ها‌مان.
ناگوار و ناگوار.
عزیز است و
ارزان …

آن‌جا، تو
یک زن و کسی دیگر
و دقایق اندک فراغ
در مسیرمان.
هرچند …

صدایی که اتاق را می‌انبارد
موسیقی خوانده می‌شود،
آرشه‌های کند،
شادی‌هاشان را می‌سرایند
محزون …

در این ایستگاه تنها نیستم:
به تعقیب سرنوشت خویش‌،
همه
از خروشی سرشارند
لرزان …

سراسر شب، یک چراغ،
اتاقی سفید را روشن کرد.
سرد، ساکت‌تر از صدای نفس.…

چرا که عشق از همه‌چیزی عظیم‌تر است
چرا که این‌ها چهره‌‌ی‌ عشق‌اند
پس نمی‌سوزند …

اگر فقط دعوت‌ام را قبول می‌کرد،
اگر به‌ ترفندی می‌آموختم حضورش را به خاطر …