عاشقانه ای از هاینریش هاینه

چشم هایش را می گیرم
و لبهایش را می بوسم،
دیگر راحتم نمی گذارد،
مدام دلیلش را می پرسد

از آخر شب تا دم صبح،
هر ساعت می پرسد،
چرا وقتی لبهایم را می بوسی،
چشم هایم را می گیری؟

به او نمی گویم چرا،
چرایش را خودم هم نمی دانم-
چشم هایش را می گیرم
و لبهایش را می بوسم.

About فرشته وزیری نسب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.